บทที่ 173 ตอนที่173

อวัสดาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีน้ำทะเลที่กำลังทอประกายอ่อนเชื่อมดูอบอุ่นเหลือแสน ซึ่งมันบอกชัดว่าเขารักเธอมากมายสักเพียงใด มันทั้งแน่วแน่มั่นคงจนเธอรู้สึกเต็มตื้นไปหมดทั้งใจ ก่อนความปลื้มปีติและดีใจจะถูกกลั่นเป็นน้ำอุ่นๆ ไหลลงมาอาบแก้มนวลเสียดื้อๆ เดือดร้อนคนที่กำลังกอบกุมแก้มนุ่มอยู่ต้องไล่เช็ดให้แผ่ว...