บทที่ 184 ตอนที่184

“ไปส่งที่บ้านได้แล้ว ออกมานานแล้วนะ ป่านนี้คุณหญิงอารีดารอกินข้าวบ่นอุบแล้วมั้ง”

อวัสดาขยับจะกลับไปนั่งที่เดิม ทว่าแขนกำยำที่รัดเอวเล็กไม่ยอมคลายออกสักนิด นัยน์ตาสีสวยจ้องหน้ามาตาเชื่อมๆ เธอรู้ดีว่าเขาต้องการอะไร หากสาวแสบก็แกล้งทำไก๋เอาไว้ก่อน

“อะไรอีกล่ะ”

“ก็ผมอุตส่าห์ยอมยืดเวลาให้ตั้งหนึ่งเดือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ