บทที่ 216 ตอนที่216

“เต็มที่ใช่ไหมจ๊ะ”

น้ำเสียงนุ่มละมุนของคุณแม่ยายทำให้คนเป็นลูกเขยต้องเงยขึ้นมาจ้องหน้า ยิ้มสวยๆ กับดวงตาเป็นประกายที่ได้เห็น ทำเอาคีแกร์นอยากจะตบปากตัวเองแรงๆ สักที

“ครับ”

หากก็จำต้องรับปากออกไป ถึงแม้จะไม่ค่อยไว้ใจรอยยิ้มพิมพ์ใจของคุณหญิงอารีดาสักเท่าไรก็ตาม อยากจะบอกเหลือเกินว่าเมื่อกี้เขาแค่พู...