บทที่ 35 ตอนที่35

“ฉันไม่หิว”

“ไม่หิวได้ไง นี่มันสายแล้วนะหนูดา มาผมป้อน”

อวัสดายังไม่ทันจะได้อ้าปากว่าอย่างไร ช้อนก็ถูกมือใหญ่แย่งเอาไปตักข้าวต้มมาจ่อให้ถึงปากอิ่ม พร้อมดวงตาสีน้ำทะเลวาววับจ้องนิ่งมาบังคับด้วย อีกแรง เธอจึงจำต้องค่อยๆ อ้าปากรับข้าวต้มอย่างเสียไม่ได้ ขณะที่คนป้อนก็ คลี่ยิ้มพอใจ จากนั้นข้าวต้มชามนั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ