บทที่ 78 ตอนที่78

แสงแดดอ่อนๆ ยามหกโมงเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาดูน่าจะเป็นเช้าที่แสนสดใส แต่มันกลับเป็นเช้าที่เหมือนโลกจะถล่มทลายของอวัสดาเมื่อในหัวมันปวดตุ้บๆ และรู้สึกในลำคอแห้งผากราวผุยผง เธอนอนกุมศีรษะพลิกไปพลิกมาอยู่บนเตียงหลายตลบ ก่อนจะงัวเงียลุกขึ้นมานั่ง แล้วค่อยๆ ปรือตากวาดมองไปจนทั่วห้องกว้าง เธอจำได...