บทที่ 22 บทที่ 21 ทำตัวให้ชิน NC+++

บทที่ 21 ทำตัวให้ชิน NC+++

พายุเร่าร้อนจบลงเกือบรุ่งเช้า วรวลัญช์มารู้สึกตัวตอนนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์ของตัวเองส่งเสียง หญิงสาวลืมตาโพลงแต่ยังไม่ยอมขยับกายเอื้อมมือไปหยิบทั้งที่มันอยู่บนโต๊ะหัวเตียงนี่เอง

“ปิดเครื่องไปซะฉันเพลีย” เสียงแหบเอ่ยบอกพร้อมกับท่อนแขนที่โอบกอดรัดเอวบางยืดไปสุดแขนเพื่อหยิบโทรศ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ