บทที่ 43 บทที่ 42 ฝึกงาน

บทที่ 42 ฝึกงาน

วรวลัญช์เริ่มการฝึกงานด้วยตัวคนเดียว คนเดียวโดด ๆ เลย วรวลัญช์ไม่คิดจะชวนใครมาด้วย และบูรพาก็ไม่ได้ซักไซ้เธอต่อ ความต้องการคือเขาต้องการให้หญิงสาวอยู่ในสายตาเท่านั้นพอ

“สวัสดีค่ะน้องหนูดี” ดวงตาเรียวรีภายใต้แว่นสายตาสีทองกวาดตามองหญิงสาวร่างบางระหงที่นั่งหลังตรงเก็บขาอยู่บนเก้าอี้รับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ