บทที่ 45 บทที่ 44 เกินใจจะทนไหว

บทที่ 44 เกินใจจะทนไหว

วรวลัญช์นั่งจมอยู่กับกองหนังสือเรียนเช่นเคย มันเป็นภาพชินตาของบูรพาไปแล้วสำหรับช่วงชีวิตในตอนนี้ ชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องนอนและมานั่งอยู่ด้านหลังของหญิงสาวที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น และชะโงกหน้าไปมองว่าเธอกำลังอ่านอะไรอยู่

“อ่านอะไร” หญิงสาวขยับตัวเล็กน้อยพร้อมกับปิดหนังสือและห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ