บทที่ 47 บทที่ 46 ฟางเส้นสุดท้าย

บทที่ 46 ฟางเส้นสุดท้าย

“เรื่องฝึกงานไม่ต้องห่วงยังไงเธอเรียนจบแน่นอน แบบนี้สบายใจได้แล้วนะ” บูรพาลงนั่งบนเตียงและใช้ผ้าขนหนูชุบน้ำบิดหมาดเช็ดไปตามใบหน้าและลำคอของหญิงสาวเพราะรู้สึกเหมือนว่าวรวลัญช์จะตัวรุม ๆ

“ถ้าฉันมีเงินคืนคุณ คุณสัญญาได้ไหมว่าจะปล่อยฉันไป” มือหนาที่จับผ้าขนหนูชะงักไป บูรพาตวัดสา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ