บทที่ 7 บทที่ 6 ท้าทาย

บทที่ 6 ท้าทาย

ดวงตาคมเข้มจ้องมองหญิงสาวที่เดินมาทางเขาด้วยท่าทีมั่นใจ เธอหยุดเดินและลังเลว่าจะนั่งข้างเบิร์ดเพื่อนเขาหรือจะนั่งข้างเขาดี บูรพาแค่นยิ้มเล็ก ๆ ก่อนจะยกแก้วไวน์ขึ้นดื่ม

“นั่งด้วยนะคะ” วรวลัญช์ไม่ได้ขอเธอแค่บอกกล่าวและนั่งลงเลย นั่งแบบที่ขาเรียวยาวเสียดสีโดนกับขากางเกงของเขา

บูรพาเหลือบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ