บทที่ 71 บทส่งท้าย

บทส่งท้าย

“ฉันดีใจที่พ่อแม่คุณไม่รังเกียจเต็ม” บูรพาหันมายิ้มให้กับคนเป็นภรรยา เขาจับลูกชายนอนลงบนเตียงและพี่เลี้ยงเขาก็มาจัดการ ส่วนคนเป็นสามีก็เดินมาโอบภรรยาออกมาข้างนอก

“เต็มเป็นหลานพวกท่าน ไม่มีเหตุผลที่จะต้องรังเกียจ อย่าคิดแบบนี้อีกนะ” วรวลัญช์เงยหน้ามองสามีแววตาเป็นประกายด้วยความขอบคุณ

“ค่ะ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ