บทที่ 52 ที่ผ่านมา ผมขอโทษ

ฉันขึ้นเสียงทันทีเพราะรู้สึกไม่ชอบที่เขามาแอบฟัง ก่อนจะเอาเงินออกมาวางบนโต๊ะให้กับบาร์เทนเดอร์โดยไม่สนใจเงินของเขา

วาคิมพยายามจะรั้งฉันเอาไว้แต่ว่าฉันกลับไม่อยากจะคุยด้วยแล้ว พยายามสะบัดตัวออกแล้วเดินหนีมาทันที ก่อนที่น้ำตามันจะไหลลงมาให้อีกฝ่ายได้เห็น ฉันแข็งใจเดินออกมา

ไม่ใช่ว่าฉันไม่รัก แต่ความรั...