บทที่ 89 รักร้ายของนายพายุ 32 - DNA

อิงฟ้าหลับไปจนทุ่มกว่า ตกใจตื่นขึ้นมา เลยเวลาเลิกงานตั้งสองชั่วโมง พอได้นอนพักก็เหมือนอาการจะดีขึ้น

“ทำไมคุณไม่ปลุกฟ้าเนียะ” เธอหันไปมองนาฬิกาทุ่มกว่าแล้ว

“ก็ผมยังทำงานไม่เสร็จนี่ แต่ตอนนี้เสร็จพอดี ป่ะกลับบ้านกัน” เขายิ้ม ก่อนเดินมาใกล้เธอ

“หายตัวร้อนหรือยัง” เขาไม่ได้เอามือมาจับหน้าผากเหมือนทุกครั...