บทที่ 220 แค่นี้

“จำที่ฉันเคยบอกเธอได้ไหม” รอยยิ้มหยิ่งทะนงที่พาดผ่านริมฝีปากเขายามนี้ แม้จะขับให้ใบหน้างดงามดูหล่อเหลาคมเข้มขึ้นอีกหลายส่วน แต่ก็ชวนให้คนมองหมั่นไส้ระคนหวั่นใจไม่น้อย

เห็นเธอนึกไม่ออก อดีตพ่อค้าอัญมณีและแพรพรรณก็ช่วยทวนความทรงจำให้เสียครบถ้วนทุกถ้อยคำ

“ก่อนแต่งงานก็บอกไปแล้วไม่ใช่รึ ‘ถ้าอยากจะ...