บทที่ 75 พูด!

พอมองตาม พ่อค้าหนุ่มก็เห็นผู้ชายที่เขาจำได้ว่าเป็นบริกรคนเดียวกับที่เสิร์ฟเครื่องดื่มให้เขากับอัยน์นารีบเดินกึ่งวิ่งไปทางซุ้มไม้เลื่อยมืดครึ้ม ทั้งที่ตอนนี้ควรคอยเดินหยิบนั่นส่งนี่ให้แขกเหรื่อในงานเลี้ยง

เขาอยากจะผละจากผู้หญิงตรงหน้าแล้วตามไปคาดคั้นชายคนนั้น เพราะจำได้ว่าหลังจากยื่นเครื่องดื่มใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ