บทที่ 112 เรือนหอจำเป็น [NC18+]

ปัณวิทย์โยนร่างบางไปกลางเตียงนุ่ม ร่างของอลินเด้งขึ้นตามแรงกระแทก เธอลุกขึ้นอย่างมึนงงเพื่อเตรียมหนี แต่ก็ไม่ทันวงแขนแข็งแกร่งที่โอบรัดไว้ อลินกรีดร้องลั่น

“ปล่อยนะ! อย่าทำอะไรฉันเลย” เหมือนเธอจะเริ่มรู้ตัวแล้วว่าจะหนีไปไหนไม่รอด เธอจึงขอร้องด้วยเสียงผะแผ่วด้วยความหมดแรง

“สายไปแล้วอลิน ยังไงเธอก็ต...