บทที่ 114 โทรมาไม่ดูเวล่ำเวลา

ปัณวิทย์สบถไม่เป็นภาษา ยังไม่ทันที่แก่นกายจะเข้าไปสัมผัสเนื้อนุ่มด้านใน โทรศัพท์ก็กรีดร้องเสียงดังลั่น เขาพยายามไม่สนใจเสียงนั้น แต่มันก็ดังจนเขารำคาญ เช่นเดียวกับอลิน อารมณ์หวามไหวที่เขาปลุกเร้าเมื่อครู่หายวับไปกับตา เหมือนเธอจะหลุดออกจากภวังค์หวาน มือบางดันแผงอกกว้างให้ออกห่าง ใบหน้าเธอแดงก่ำ

ปัณ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ