บทที่ 136 เด็กดื้อ!

“อลิน ขึ้นบ้านก่อน” เขาอุ้มเธอขึ้น ตอนนี้เสื้อผ้าเขาเปื้อนไม่ต่างไปจากเธอ เขาเองก็ไม่ได้รังเกียจอะไร แต่สงสารเธอมากกว่า เขาไม่น่าพูดออกไปแบบนั้นเลย ไม่คิดว่าเธอจะน้อยใจจนทำอะไรสิ้นคิดแบบนี้

“คุณปัณ ฉันรักคุณ ฮือ... คุณเบื่อฉันแล้วใช่ไหม” อลินพูดเพ้อออกมาเรื่อยเปื่อย ปัณวิทย์เจ็บปวดใจเหลือเกิน

“ไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ