บทที่ 24 ปลอบใจหญิงสาว

อลินพูดด้วยน้ำเสียงเครียดปนสั่น ปัณวิทย์ไม่ตอบกลับยิ้มน้อยๆ ที่ริมฝีปาก อลินเดินไปหาร่างสูง เธอสำรวจไปรอบๆ กายก็พบว่ากิ่งไม้หล่นใส่แผ่นหลังที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขา มือเล็กลูบไปตามรอยฟกช้ำอย่างแผ่วเบา เธอหายใจหอบถี่ ความหวาดกลัวเข้ามาแทนที่ ถ้าเมื่อครู่มันไม่หล่นใส่หลัง แต่เป็นหล่นใส่หัวเขาจะทำยัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ