บทที่ 27 อยากให้เรียกพี่

“เดี๋ยวก่อนสิ...” สายตาของเขาดูอ้อนวอนเสียจนเธอเริ่มจะใจอ่อน อลินเกิดอยากจะอยู่เป็นเพื่อน อยู่ดูแลเขาขึ้นมา แต่พอสบนัยน์ตาคมแล้วมันกลับซ่อนแววระริกไว้จนปิดไม่มิด

“มีอะไรอีก!” อลินเริ่มขึ้นเสียงใส่เขาอีกแล้ว ชายหนุ่มรีบก้มหน้าปกปิดสายตาที่มันสั่นระริกเหมือนกำลังสนุกสนานเอาไว้ไม่ให้เธอเห็น

“พูดกับฉั...