บทที่ 32 หัดเป็นแม่บ้านแม่เรือนบ้างสิ

“ลินอยู่ที่เดิมนี่แหละ อยู่กับเพื่อนพี่ ไม่ต้องเป็นห่วง ลินแค่จะอยู่ต่อเพื่อเก็บรายละเอียดงานแค่นั้นเอง” อลินรีบตอบเพราะกลัวว่าจะโดนบ่นอีกรอบ เสียงถอนหายใจดังขึ้นจากอลัน

“ไอ้ปัณอยู่ด้วยเหรอ โอเคเลย... ฉันขอคุยกับมันหน่อยสิ” อลินยื่นโทรศัพท์ให้กับปัณวิทย์ 

“ว่าไง”

“แกจะอยู่เป็นเพื่อนอลินเหรอ” อลัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ