บทที่ 35 หัวใจที่เต้นผิดจังหวะ

ปัณวิทย์เอนกายนอน เขาครางโหยเพราะความปวดระบม ยังไม่ทันที่เขาจะหลับตานอน คนข้างกายก็เอาแขนมาพาดตัวเขาแล้ว ปัณวิทย์ชะโงกดูใบหน้าจิ้มลิ้มที่อยู่ใกล้แค่คืบ นี่เธอจะรู้ตัวไหมว่าตัวเองน่ารักขนาดไหน มือหนาเกลี่ยใบหน้าและแก้มนวลด้วยความรู้สึกเอ็นดู

สักพักเธอก็เอาขามาพาดเขาอีก อากาศเริ่มเย็นลงเรื่อยๆ ร่างบา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ