บทที่ 43 หอมแก้มนุ่มฟอดใหญ่

ปัณวิทย์ไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรอีกต่อไป เขาก้มลงหอมแก้มนุ่มๆ จากอลินฟอดใหญ่ อลินหน้าเหวอ ดวงตาของเธอเบิกกว้างเท่าไข่ไก่ ริมฝีปากเธออ้าค้างด้วยความตกใจ

“พี่ชายเธอลงมารับแล้ว” เหมือนอลินจะยังไม่รู้ตัว เสียงเคาะกระจกดังขึ้นข้างหู อลินสะดุ้งโหยง อลันเปิดประตูรถเข้ามาทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

“เป็นยั...