บทที่ 64 สะอื้นไห้อย่างน่าสงสาร

“พี่ลินง่วงแล้วเหรอคะ” ญารินเดินเข้ามาหาอลิน หล่อนจับต้นแขนอลินเบาๆ

“ฮะ คุณญายังไม่ง่วงเหรอ”

“ยังค่ะ ช่วงนี้ญาเครียดๆ นอนไม่ค่อยหลับเท่าไหร่” อลินลุกขึ้นมองญาริน เธอเห็นใบหน้าเศร้าสร้อยของหล่อนแล้วก็ใจไม่ดี

“มีเรื่องอะไรหรือเปล่า” อลินเลียบๆ เคียงๆ ถาม จู่ๆ หล่อนก็ร้องไห้โฮขึ้นมา อลินทำตัวไม่ถูก ...