บทที่ 10 10

“เอ่อ...ฉันมารอคุณหมอค่ะ เลยเผลอหลับ” หญิงสาวยิ้มแหยๆ ด้วยอาการเคอะเขิน

“รอฉัน มีอะไร ทำไมต้องมานั่งรอฉันดึกๆ ดื่นๆ หรือว่า...” นายแพทย์หนุ่มกระตุกยิ้มแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ จนหญิงสาวผงะ ขยับร่างไปติดที่โซฟามุมสุด

“อย่าเข้าใจผิดสิคะ ไม่ใช่อย่างที่คุณหมอเข้าใจ เพียงแต่ฉันมารอขอโทรศัพท์มือถือของฉัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ