บทที่ 3 3

“รู้จักครับ ผมขับไปส่งผู้โดยสารแถวนั้นบ่อยๆ งั้นไปกันเถอะครับ ดึกแล้ว” คนขับรถโดยสารถือวิสาสะยกกระเป๋าเดินทางของพิมพ์อัปสรขึ้นมาถือไว้ ก่อนเดินนำไปที่รถรับจ้าง หญิงสาวตัดสินใจขึ้นไปนั่งด้านหลัง เพราะไม่ไว้ใจ ซึ่งมีข่าวให้เห็นเป็นประจำ ที่คนขับรถรับจ้างล่อลวงพาผู้โดยสารไปข่มขืน แต่นั่งออกไปจากขนส่งเพียงไม่นาน รถก็ถูกเบนออกจากถนนสายหลัก จนเธอเริ่มเอะใจ เพราะเส้นทางวิ่งรถเริ่มเปลี่ยวไปทุกขณะ ความหวาดกลัวก็เกิดขึ้นภายในใจของพิมพ์อัปสรขึ้นมาครามครัน รีบกดกริ่งให้รถจอด แต่รถไม่ทันจอดสนิทด้วยซ้ำ หญิงสาวก็รีบถือกระเป๋าเดินทางลงมา เมื่อคิดว่าตนกำลังมีภัย แต่ไปได้เพียงไม่กี่ก้าว ก็ถูกกระชากจากด้านหลังค่อนข้างรุนแรง

“นี่คุณผู้หญิง ยังไม่จ่ายค่าโดยสารผมเลยนะครับ” คนขับรถโดยสารเอ่ยถามด้วยเสียงคุกคาม บ่งบอกถึงความไม่พอใจ

“เท่าไหร่” หญิงสาวเอ่ยเสียงสั่นออกไป

“เงินผมไม่ต้องการ แต่ผมต้องการตัวคุณผู้หญิงเป็นค่าโดยสาร” คนพูดทำหน้ากะลิ้มกะเหลี่ยใส่ จนพิมพ์อัปสรรู้สึกสะอิดสะเอียน

“ไม่นะ กรี๊ดดดด! ช่วยด้วย ช่วยด้วยค่ะ มีคนกำลังจะข่มขืนฉัน” หญิงสาวรีบถอยร่างหนี และพยายามตะโกนออกไปให้เสียงดังที่สุด หวังให้ใครสักคนได้ยิน แต่เสียงกลับเงียบสงัด ไร้การตอบรับ นอกจากเสียงสะท้อนกลับมา

“ไม่มีใครได้ยินหรอกคุณคนสวย อย่ามาเล่นตัวหน่อยเลยน่า เดี๋ยวจะเจ็บตัวเปล่าๆ” คนขับรถโดยสารเดินเข้ามากระชาก ลากตัวหญิงสาวเข้าไปในป่ารกพงหญ้าข้างทาง ด้วยท่าทางหงุดหงิด แต่พิมพ์อัปสรพยายามขัดขืนสุดกำลังที่หลงเหลืออยู่ ภาวนาให้ใครสักคนขับรถผ่านมา แม้หนทางจะริบหรี่ก็ตามที พร้อมกับกรีดเสียงร้องดังลั่น คิดถึงมารดาและบิดาที่ล่วงลับไปแล้ว ดลใจให้มีคนมาช่วยเธอ ให้รอดพ้นจากภัยอันตรายในครั้งนี้ไปให้ได้

“อยากเจ็บตัวนักหรือไงฮะ” คนขับรถโดยสารวัยกลางคนกำลังเงื้อมือขึ้นมา หวังจะทำร้ายเหยื่อสาว แต่แสงไฟจากรถที่กำลังแล่นผ่าน สาดส่องเข้ามาหาเสียก่อน จนต้องยืนรอรถคันนั้นแล่นผ่านไป พิมพ์อัปสรได้โอกาสรีบตะโกนขอความช่วยเหลือ พยายามทั้งถีบทั้งเตะคนร้าย และมองไปยังรถเก๋งคันหรู หวังให้คนในรถได้เห็น ซึ่งก็เป็นผล รถคันนั้นค่อยๆ เคลื่อนมาจอดเยื้องตรงหน้าเธอกับคนขับรถโดยสาร

“มีอะไรเหรอครับ” ชายหนุ่มเจ้าของรถเลื่อนกระจกรถเอ่ยถาม แต่เมื่อเห็นใบหน้าของพิมพ์อัปสรเท่านั้น ก็เปิดประตูลงจากรถทันที

“ไม่มีอะไรหรอกครับ เรื่องผัวๆ เมียๆ” คนขับรถโดยสารตอบกลับไป หวังให้ชายหนุ่มผู้นี้เลิกสนใจ และขับรถออกไปจากแดนสวรรค์ของตน

“ไม่จริง! พี่คินช่วยพิมพ์ด้วย” หญิงสาวเอ่ยชื่อภาคิน แค่นั้นแหละคนขับรถโดยสารถึงกับตาเบิกโพลง รู้ถึงความซวยที่กำลังเข้ามาเยือน เหงื่อแตกซิกๆ ออกมา พิมพ์อัปสรใช้จังหวะที่คนร้ายกำลังตกใจ สะบัดแขนออกจากการเกาะกุม วิ่งไปยืนด้านหลังของภาคิน

“แกกล้ามาก ที่ทำกับผู้หญิงแบบนี้” ภาคินเดินย่างสามขุมเข้ามา กระชากคอเสื้อคนขับรถโดยสารหื่นกามด้วยความเคียดแค้น ที่ล่อลวงพิมพ์อัปสรมา เพื่อหวังจะข่มขืนกระทำอนาจาร

“อย่าทำอะไรผมเลย ผมไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้มีสามีแล้ว”

“มีหรือไม่มีสามี แกก็ไม่ควรทำกับผู้หญิงแบบนี้ เข้าใจมั้ย” นักธุรกิจหนุ่มกระแทกหมัดเข้าไปที่ใบหน้าชายวัยกลางคนอย่างรุนแรง ทั้งเตะทั้งต่อยด้วยความโมโห เมื่อคิดว่า ถ้าเขาไม่บังเอิญขับรถมาตามหาภรรยาแถวนี้ แทบไม่อยากจะคิด ว่าจะเกิดอะไร   พิมพ์อัปสรจะเป็นอย่างไรบ้าง

“พี่คินพอแล้วค่ะ เดี๋ยวเขาตาย” เมื่อเห็นสภาพสะบักสะบอมของคนขับรถโดยสาร ที่เอาแต่ยกมือไหว้ขอชีวิต  พิมพ์อัปสรจึงร้องห้าม กลัวชายหนุ่มจะเป็นฆาตกรฆ่าคนตายเสียก่อน

“ตายได้ก็ดี อยู่ไปก็รกโลก ไอ้เดนมนุษย์แบบนี้” ภาคินหายใจหอบ บวกอาการกรุ่นโกรธ

“อย่าเอาชีวิตพี่คิน ไปเปรอะเปื้อนกับคนเลวพวกนี้เลยนะคะ” หญิงสาวเอื้อมมือมาแตะแขนชายหนุ่มเบาๆ หวังให้เขาใจเย็นลง ซึ่งก็ได้ผล นักธุรกิจหนุ่มพยักหน้าตอบรับ และไม่ลืมที่จะเดินไปที่หน้ารถโดยสาร ดึงใบอนุญาตขับรถประจำทางยัดใส่กระเป๋ากางเกงไว้

“เอาไปทำไมคะ” พิมพ์อัปสรเอ่ยถามด้วยความสงสัย แต่ภาคินกลับไม่ตอบ ขืนบอกไป มีหวังคนขี้สงสารอย่างพิมพ์อัปสรต้องห้ามเขาแน่ๆ

“ไม่มีอะไร แค่ไปประกาศให้พนักงานผู้หญิงที่บริษัทระวังตัวไว้ ตกลงจะเอายังไง จะแจ้งความหรือเปล่า” นักธุรกิจหนุ่มเอ่ยถาม พลางมองไปที่คนร้าย ที่นอนสลบอยู่ในพงหญ้า

“คงไม่ค่ะ” พิมพ์อัปสรส่ายหน้าปฏิเสธ ขืนเธอแจ้งความไป เรื่องคงยุ่งวุ่นวายไม่รู้จบ ทางตำรวจคงต้องเรียกไปสอบปากคำอีก อาจจะทำให้เจ้านายคนใหม่เกิดความไม่พอใจก็เป็นได้

“ทำไมล่ะพิมพ์ ขืนปล่อยมันลอยนวล มันคงคิดชั่วอีก” ภาคินไม่เข้าใจในตัวหญิงสาวนัก ไม่รู้จะใจดีไปถึงไหน

“พิมพ์ไม่อยากให้เรื่องมันวุ่นวาย ที่สำคัญ พิมพ์เดินทางมาเพื่อทำงาน เกิดเจ้านายใหม่ไม่พอใจ พิมพ์คงแย่ค่ะ” หญิงสาวหันมาชี้แจงให้อดีตคนรักฟัง ชายหนุ่มถึงกับขมวดคิ้วมุ่น ทำไมฟ้าใสถึงไม่ยอมเล่าให้เขาฟังเรื่องนี้ ฟ้าใสเป็นน้องสาวของพิมพ์อัปสร ซึ่งสนิทสนมกับเขามากในฐานะพี่ชาย แอบติดต่อกันไม่ให้พิมพ์อัปสรรู้ ทุกเดือนเขาจะโอนเงินเข้าบัญชีฟ้าใส หวังช่วยเหลือครอบครัวของพิมพ์อัปสรบ้าง เพราะรู้ว่าเธอต้องทำงานหนักเพิ่มขึ้น ยิ่งฟ้าใสกำลังศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัย ไหนจะมารดาที่ตาบอดจากอุบัติเหตุถูกรถชน จะให้เขาอยู่นิ่งเฉย คงทำไม่ได้ แต่จะให้       พิมพ์อัปสรตรงๆ เธอคงปฏิเสธ เขารู้จักนิสัยของอดีตคนรักดีพอสมควร