บทที่ 47 47

“จะหนีไปไหน เรามาสานต่อกันเถอะ” แพทย์หนุ่มตามไปสวมกอดหญิงสาวจากด้านหลัง

“คิดถึงมากรู้มั้ย” ใบหน้าคมซุกไซ้ไปที่ซอกคอขาว สูดกลิ่นกายสาวเข้าเต็มปอด ราวกับสารเสพติดชนิดรุนแรง

“ปล่อยคุณหมอ เดี๋ยวใครมาเห็น” หญิงสาวพยายามเบี่ยงตัวออกจากอ้อมกอดที่อบอุ่น แต่แฝงด้วยความเร่าร้อน ทั้งที่ใจโหยหาเป็นที่สุด

“นิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ