บทที่ 91 91

“พลอยๆ ฟังผมพูดอยู่หรือเปล่า” เมื่อเห็นภรรยานิ่งเงียบไปจึงเขย่าแขนถาม

“เอ่อ...ได้ยินค่ะ ได้ยินว่าคุณ...คุณรักพลอย” แพขนตางอนยาวกะพริบถี่ๆ เอ่ยถามย้ำตะกุกตะกักเพื่อความแน่ใจ ว่าฟังไม่ผิด

“ใช่ครับ ผมรักพลอย อาจจะสายไปหน่อย ที่จะพูดคำคำนี้กับคุณ” ชายหนุ่มเอื้อมมือเรียวขึ้นมาจุมพิตหลังมืออย่างหนักหน่ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ