บทที่ 123 บทที่ 25 (3)

“รู้ตัวมั้ยว่าอัคหลับไปตั้งนาน นิดใจเสียแทบแย่ ไงยะเลิกขี้เกียจได้แล้วเหรอ!”

“หูเราชาไปหมด”

อาคิราเบ้หน้าพึมพำกลั้วหัวเราะ ในขณะที่นัยนิตบ่นต่อมากมาย หากดูก็รู้ว่าดีใจมากแค่ไหนที่เขาฟื้นเสียที

โมรีได้แค่ยืนมองทั้งคู่คุยกัน แต่ไม่มีโอกาสปลีกตัวออกมา เพราะอาคิรากุมมือเธอไว้แน่น กระทั่งนายแพทย์เจ้าข...