บทที่ 134 บทที่ 27 (4)

เธอเดินหนีเขาไปที่ประตู ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาอย่างกับเด็กๆ

“คุณอัคทำให้นิ่มรู้สึกเหมือนตัวเองไม่ใช่คน เป็นแค่ตุ๊กตาที่คุณจะหยิบวางตรงไหนก็ได้  คุณอัคคงเห็นนิ่มเป็นอย่างนั้นจริงๆ  สินะ  ไม่

ต้องคิด ไม่ต้องมีสมอง แค่ทำตามที่คุณอัคต้องการได้เป็นพอ!”

โมรีเดินหนีออกจากประตูไป หลังพยาบาลสาวหลีกทางให้

อาค...