บทที่ 41 บทที่ 9 (1)

          แต่ปลายทางที่เธอรอนั้นยังมาไม่ถึง โมรีหอบหายใจบิดตัวอย่างทรมาน ก่อนจะปรือตาขึ้นมองเมื่อรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่ระผิวแก้ม ดวงตาคู่คมมองสบในระยะประชิด กับดวงตาคู่สวยที่ปรือปรอยขึ้นมอง มือแข็งแรงแต่สัมผัสได้อย่างนุ่มนวลไม่น่าเชื่อ เลื่อนขึ้นมาปัดปอยผมซึ่งปรกใบหน้างามงดออก

ตอนนี้โมรีมองดูคล้...