บทที่ 52 บทที่ 11 (2)

“เรียบร้อยครับ คุณพ่อรออีกสักนิด คราวนี้จะไม่มีคำว่าพลาด”

ชวิศบอกยิ้มๆ ก่อนเข้าไปยืนตัวตรง ผสานมือกันไว้ข้างหน้าโต๊ะที่กฤษณะนั่งอยู่ด้วยท่าทีนอบน้อม ในขณะที่ชายวัยห้าสิบกว่าๆ ยิ้มที่มุมปาก ทอดสายตาจับจ้องคนตรงหน้าแล้วเอ่ยสั่ง

“ดี งั้นรายงานเรื่องที่แกรู้มา”

“ผมขอโทษครับ” นั่นคือประโยคที่อาคิราเอ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ