บทที่ 92 บทที่ 19 (2)

“น่าสงสารอาร์ทีมีสจัง ถึงจะอยู่บนฟ้าด้วยกัน แต่ก็ยังห่างไกล ไม่ได้อยู่ด้วยกันเหมือนเดิม”

โมรีเอ่ยบอกเสียงเครือ เพราะอดเศร้าไปกับเรื่องเล่าที่ได้ฟังไม่ได้

“ตำนาน... เรื่องเล่า จินตนาการ มันก็แค่นั้น”

ชายหนุ่มกระซิบปลอบ พลิกตัวขึ้นนอนตะแคงคร่อมแขนกักหญิงสาวไว้ในอ้อมอก เขาแนบหน้าผากเข้ากับเธอ ริมฝีป...