บทที่ 22 เพื่อนข้างคณะ

“อรุณสวัสดิ์ครับคุณเมลวิน”

“อืม ตื่นนานแล้วเหรอ?”

เมลวินลูบศีรษะทุยอย่างเอ็นดู ส่งเสียงทักทาย พร้อมกับหลับตาทิ้งศีรษะของตัวเองลงบนหมอนอีกครั้ง

“เพิ่งตื่นครับ แต่สายแล้ว ผมต้องไปเรียนแล้ว”

“อืม ไปสิ เดี๋ยวจะไปส่ง”

เพียงพบเลื่อนตัวขึ้นมาอยู่ในระดับเดียวกัน กดริมฝีปากเล็กหวานฉ่ำลงบนเรียวปากของอีกค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ