บทที่ 20 หลุมพลางกับดัก 1

หลุมพลางกับดัก

แสงไฟนวลตาจากโคมระย้าคริสตัลส่องกระทบผืนโต๊ะอาหารยาว ทอดเงาสะท้อนระยิบระยับตัดกับความเงียบงันที่กดดันเสียจนบรรยากาศรอบตัวแทบจะหยุดนิ่ง แต่ว่าความอึดอัดที่แท้จริงไม่ได้มาจากความเงียบ หากแต่มาจากสายตาคมกริบของคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

       วาดดาวเลื่อนเก้าอี้ฝั่งซ้าย นั่งลงอย่างสง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ