บทที่ 14 ไม่เป็นไร

“ไปรยา พรภวิษย์” ฟรานเชสโก้พึมพำเหมือนทวนความทรงจำแล้วก็ต้องหลับตาลงภาวนาไม่ให้เป็นอย่างที่เขาคิด

“โอ้ว...ไม่นะ” เขาหยิบกระเป๋าสตางค์ของหญิงสาวมาเปิดออกแล้วหยิบบัตรประชาชนออกมาดูเพื่อความมั่นใจแต่ มันกลับยืนยันในสิ่งที่เขาไม่อยากให้มันเป็นจริง

“ค้นกระเป๋าผู้หญิงไม่ดีนะคะ” กีณรินเตือนแต่หัวเราะเบาๆ “...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ