บทที่ 26 นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ

เธอเรียกชื่อเพื่อนที่ยืนหันหลังให้ เมื่อต๊ะกลับมาสบตาด้วยเธอกลับเป็นฝ่ายหวั่นไหวในสายตาของเพื่อนสมัยเด็กคนนี้

“ถ้าต๊ะ ไม่ได้คิดแค่เพื่อนล่ะ ไป๋ รักต๊ะไม่ได้เลยใช่มั้ย”   ประโยคที่เอ่ยต่อหน้าไปรยาเหมือนกับรำพึงออกมาคนเดียว

ไปรยานิ่งอึ้งไปชั่วขณะ เธอกำลังจะอ้าปากพูดอะไรแต่เสียงพ่อค้าก็ร้องเรียกเธอเพื่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ