บทที่ 43 มือสั่น

“รีบๆ จัดการเถอะน่าได้เงินมาจะไปเที่ยวผู้หญิงชดเชยกี่คนก็ได้”

“จริงวะ”

ไปรยาส่ายหน้าไปมาทั้งน้ำตาอาบแก้ม พยายามดิ้นรนขัดขืนแต่ไม่เป็นผล ชายคนหนึ่งช้อนไหล่เธอขึ้นอีกคนจับปลายเท้าของเธอเหวี่ยวไปมาพอได้จังหวะก็โยนเธอลงน้ำทันที

ตูม!

“ไป๋” นริศตะโกนสุดเสียงเมื่อได้ยินเสียงน้ำแตกกระจายเขาพยายามตะกายตัวขึ้...