บทที่ 44 ยิ้มบางๆ

ไปรยายื่นช่อดอกไม้ให้เจฟฟ์ยิ้มบางๆ แล้วหมุนตัวเดินจากไป เจฟฟ์ถอนหายใจเบาๆ เมื่อแน่ใจว่าไปรยาเดินจากไปไกลแล้วเขาก็ผลักบานประตูเข้ามาในห้องผู้ป่วยพิเศษในโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง

“ไป๋กลับไปแล้วใช่ไหม”

นริศมองออกไปนอกหน้าต่างแต่ก็รู้ว่าเพื่อนกลับเข้ามาในห้องแล้ว เขาถูกส่งเข้ารับการรักษาตัวทันทีที่ถูกช่วย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ