บทที่ 50 ที่ผมต้องการ

“ได้ครับผมยินดีช่วยเหลือ” อันโตนิโอหยิบนามบัตรส่งให้ “แต่เธอไปหาคนรักคงไม่ต้องพึ่งพาผมมั้งครับ”

“ฉันก็หวังอย่างนั้นเหมือนกัน”

หญิงสาวได้ยินเสียงรถยนต์แล่นออกจากหน้าบ้านไปแล้วเธอปลดผ้าปิดจมูกกันฝุ่นออกแล้วเดินออกมาดูเจ้าของบ้านที่เดินเข้ามาพอดี

“แขกของคุณกลับแล้วเหรอคะ” หญิงสาวเอ่ยถามแล้วยิ้มให้ “หิว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ