บทที่ 61 ไปกับฉัน

อันโตนิโอนถอนหายใจแล้วแตะไหล่เธอ “ไปกับฉัน”

“ไป...ไปไหนคะ” หญิงสาวช้อนตาขึ้นมองอย่างงุนงงและสับสน

“เธออยู่ที่นี่ไม่ได้หรอก ไม่รู้พวกมันจะย้อนกลับมาเมื่อไหร่” เขาจับไหล่สองข้างประคองให้เธอลุกขึ้นยืน “ฉันจะส่งคนมาดูอีกทีแต่ตอนนี้เธอไปกับฉันก่อน”

ณัชชาเดินตามเขาอย่างว่าง่าย ใจหนึ่งเธอก็เป็นห่วงมนตรีถ้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ