บทที่ 72 ทำแต้มหัวใจ

“ลืมบอกเจ้านายว่าคุณอแมนด้ามารอ” เปาโลนึกขึ้นได้จะหมุนตัวกลับเข้าไปรายงานแต่ก็ชะงักเท้า ใบหน้าคมเข้มยิ้มทะเล้นอย่างไม่รู้ตัว “ช่างเถอะ ปล่อยรถไฟชนกันบ้างก็ดี”

ณัชชาเดินไปเรื่อยๆ พลางถอนหายใจเบาๆ อลองโซยังเรียนอยู่และเขาก็สุขภาพแข็งแรงดี แม้จะเล่นน้ำตากแดดเมื่อวานแต่ตอนนี้เธอแสนจะลำบากเพราะสายตาสั้นม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ