บทที่ 87 เวลาอยู่กับพ่อผม คุณเป็นแบบนี้หรือเปล่า

“เรียบร้อยแล้วค่ะ”

“ผมเห็นแล้ว” เขาพยักหน้ารับ

“ฉันขอตัวค่ะ” เธอเอ่ยบอกแล้วเบี่ยงตัวจะเดินออกไป แต่ท่อนแขนของเธอก็ถูกมือใหญ่แข็งแกร่งคว้าไว้ก่อน  ร่างบางถูกกระตุกอย่างแรงทำให้เธอเสียหลักเซถลาเข้าไปปะทะกับแผงอกของเขาเต็มที ณัชชายกมือยันแผงอกของเขาทันทีที่รู้ตัวแต่เขากลับรัดเธอแน่นขึ้นจนหญิงสาวรู้สึกเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ