บทที่ 88 คิดแบบนั้นได้ไง

ณัชชากระถดตัวไปชิดหัวเตียงแล้วดึงผ้าห่มผืนบางขึ้นคลุมร่างตัวเองราวกับมันเป็นเกราะกำบัง เมื่อเห็นสีหน้าฉงนของเขาที่เห็นชุดแดงที่เขาส่งมา เธอก็อดแปลกใจไม่ได้  เอ๊ะ! หรือเขาโกรธเธอที่ไม่สวมชุดที่เขาส่งมาให้กัน

“นี่มันอะไรกัน” เขาถามแล้วคลี่ชุดสีแดงออกด้วย  ใบหน้าเข้มขมวดคิ้วอย่างงุนงง

“ฉันน่าจะถามคุณมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ