บทที่ 91 ความจริงปรากฏ
ณัชชามองมนตรีนิ่งๆ ถ้อยคำของเขาขัดกับสิ่งที่เธอคิดและรู้สึก เธออยากช่วยเขาแต่ก็ไม่อยากให้เรื่องราวคาราคาซังแบบนี้ต่อไป
“ตรี...ตรีฟังณัชนะ”
“ได้ๆ ตรีจะฟังณัชทุกเรื่อง”
ณัชชากลั้นหายใจก่อนจะเอ่ยออกไป “เราเลิกกันเถอะ”
“อะไรนะ ณัชพูดอะไรออกมา” มนตรีทำหน้าไม่เชื่อ
“ตรีไม่ต้องห่วงนะ ณัชจะช่วยเรื่องหนี้...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 เจ้าชายมาเฟีย
3. บทที่ 3 อยากได้ก็เอาไป
4. บทที่ 4 พริ้ตตี้
5. บทที่ 5 มรดก
6. บทที่ 6 ใครต่อใครมักพูดถึงเขาอย่างนั้น
7. บทที่ 7 หน้าหวานทำตาดุ
8. บทที่ 8 ตกใจ
9. บทที่ 9 ทำงาน
10. บทที่ 10 ไม่ชอบใช้ของร่วมกับคนอื่นค่ะ
11. บทที่ 11 อายุเท่าไหร่แล้วล่ะ
12. บทที่ 12 ทำมากกว่าการประคอง
13. บทที่ 13 ไม่ต้องมาสั่ง
14. บทที่ 14 ไม่เป็นไร 
15. บทที่ 15 คุณรู้จักชื่อฉันด้วยเหรอคะ
16. บทที่ 16 จูบหนักหน่วง
17. บทที่ 17 พรุ่งนี้เจอกัน
18. บทที่ 18 ยิ้มอะไร
19. บทที่ 19 รู้แล้วเงียบไว้นะ
20. บทที่ 20 แค่คำขอบคุณ
21. บทที่ 21 คุณบ่นอะไร
22. บทที่ 22 บรรยากาศรอบตัวที่แปลกประหลาดไป
23. บทที่ 23 เพราะหัวใจเรียกร้อง
24. บทที่ 24 ผมขอโทษ
25. บทที่ 25 หายไปไหนมา
26. บทที่ 26 นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ
27. บทที่ 27 เราต่างมีหน้าที่ของตัวเอง
28. บทที่ 28 พ่อของลูก
29. บทที่ 29 ตื่นตระหนก
30. บทที่ 30 ผู้หญิงในตระกูลซิวีลิอาโน่
31. บทที่ 31 มีเวลาไม่เยอะ
32. บทที่ 32 น่ารักจัง ที่รักของผม
33. บทที่ 33 เราจะไปไหนกันคะ
34. บทที่ 34 ประชด
35. บทที่ 35 ใจเย็นหน่อย
36. บทที่ 36 อย่าให้ต้องถามซ้ำ
37. บทที่ 37 แววตาของคนมีความรัก
38. บทที่ 38 จะไปไหน
39. บทที่ 39 ไม่ใช่แบบนั้น
40. บทที่ 40 ความรู้สึกที่ถูกทอดทิ้ง
41. บทที่ 41 ภวานาให้มันเป็นเพียงฝันไป
42. บทที่ 42 ลองคิดดูให้ดี
43. บทที่ 43 มือสั่น
44. บทที่ 44 ยิ้มบางๆ
45. บทที่ 45 รักยิ่งกว่าวสิ่งใด
46. บทที่ 46 กับดักรักสุภาพบุรุษมาเฟีย
47. บทที่ 47 อันโตนิโอ ซิวีลิอาโน่
48. บทที่ 48 หาแม่ใหม่ให้ลูก
49. บทที่ 49 แค่คนรับใช้
50. บทที่ 50 ที่ผมต้องการ
51. บทที่ 51 ยิ้มเขิน
52. บทที่ 52 พร้อมลุยกรุงโรม
53. บทที่ 53 ตื่นเต้น
54. บทที่ 54 แสนน่ารัก
55. บทที่ 55 หาพี่เลี้ยง
56. บทที่ 56 หัวเสีย
57. บทที่ 57 เอาดีกรีแรงกว่านี้ดีกว่าไหม
58. บทที่ 58 ทบทวน
59. บทที่ 59 เป็นพวกลักลอบเข้าเมืองหรือเปล่า
60. บทที่ 60 คุณจะช่วยอะไรผมได้
61. บทที่ 61 ไปกับฉัน
62. บทที่ 62 เป็นหน้าที่
63. บทที่ 63 ผู้หญิงแปลกหน้า
64. บทที่ 64 ไม่ชอบให้ใครขัดใจ
65. บทที่ 65 คุณคงคิดถึงแฟนของคุณ
66. บทที่ 66 ไม่มีเวลาแล้ว
67. บทที่ 67 ก้าวเข้าไปใกล้
68. บทที่ 68 ทำบ้าอะไรของเธอ
69. บทที่ 69 จากใจจริง
70. บทที่ 70 ใกล้ชิดเกินไปแล้ว
71. บทที่ 71 เหมือนคนไม่รู้จักกัน
72. บทที่ 72 ทำแต้มหัวใจ
73. บทที่ 73 นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรกัน
74. บทที่ 74 มันหน้าที่ของคนรับใช้ไม่ใช่เรอะ
75. บทที่ 75 ฉลาดอย่างท่านแค่นี้น่าจะรู้
76. บทที่ 76 ผมไม่เดินจูงมือเหมือนเด็กเล็กๆ หรอกนะ
77. บทที่ 77 แต่ว่า...
78. บทที่ 78 โกหกไม่เก่ง
79. บทที่ 79 ไม่จริง
80. บทที่ 80 จะเป็นไปได้ยังไง
81. บทที่ 81 ขมวดคิ้ว
82. บทที่ 82 สวยเหรอ?
83. บทที่ 83 เต็มใจ
84. บทที่ 84 งานเลี้ยง
85. บทที่ 85 ต้องให้ใช้ลิ่มแทงใจถึงจะรู้ตัว
86. บทที่ 86 กระวนกระวาย
87. บทที่ 87 เวลาอยู่กับพ่อผม คุณเป็นแบบนี้หรือเปล่า
88. บทที่ 88 คิดแบบนั้นได้ไง
89. บทที่ 89 ผมไม่ใช่คนใจร้าย
90. บทที่ 90 หลับตาอย่างปวดร้าว
91. บทที่ 91 ความจริงปรากฏ
92. บทที่ 92 เปล่งเสียงออกมาเป็นครั้งแรกในรอบสามปี
93. บทที่ 93 ใครแกล้งใครก่อน
94. บทที่ 94 ปรนเปรอ
95. บทที่ 95 ทำอะไรลงไป
96. บทที่ 96 อยากได้อะไรบอกมาได้เลย
97. บทที่ 97 นิ่งไปครู่หนึ่ง
98. บทที่ 98 ผมอยากเรียกพี่ณัชชาว่า ‘แม่’ นะฮะ
99. บทที่ 99 ร้ายกาจ
100. บทที่ 100 มองเห็นหน้าผมหรือยัง
101. บทที่ 101 อุตส่าห์เป็นห่วง
102. บทที่ 102 ให้เวลาสิบนาที
103. บทที่ 103 รู้สึกอย่างไร
104. บทที่ 104 พยายามไม่คิดถึง
105. บทที่ 105 เขาขู่เธออีกแล้ว
106. บทที่ 106 รสจูบที่แสนหวาน
107. บทที่ 107 ได้โปรด...รักฉัน
108. บทที่ 108 ใจลอย
109. บทที่ 109 ไม่อาจกลั้นน้ำตา
110. บทที่ 110 จบ
ย่อ
ขยาย
