บทที่ 94 ปรนเปรอ

หญิงสาวรู้สึกร้อนผ่าวราวป่วยไข้ เขาแทะเล็มผิวกายเธอเหมือนจะกลืนกินเธอทั้งเป็น ยิ่งพยายามเบี่ยงตัวหลบ ใบหน้าของเขาก็ยิ่งซุกไซ้เธอได้ถนัดถนี่มากยิ่งขึ้น ณัชชามองหน้าเขาอย่างมึนงงและสับสนในสิ่งที่ใจรู้สึก ดวงตาสีเทาราวกับมีมนต์ขลังเขาโน้มหน้าลงจรดริมฝีปากกับริมฝีปากสวยที่เผยอขึ้นอย่างไม่รู้ตัว  เรียวลิ...