บทที่ 95 ทำอะไรลงไป

ดวงตาสีนิลค่อยๆ ลืมตาในความมืด หญิงสาวปรับสายตาให้เข้ากับแสงที่มีน้อยนิดในห้องนอนที่ไม่คุ้นเคย แต่แล้วเธอก็ต้องตกใจเมื่อรู้ว่านี่ไม่ใช่ห้องนอนของเธอ ร่างบางรู้สึกถึงท่อนแขนที่พาดทับเพื่อกอดอย่างหลวมๆ ลมหายใจสม่ำเสมอที่รินรดอยู่ข้างหูกับร่างกายเปลือยเปล่าของตัวเองทำให้เธอรู้ชัดว่าสิ่งที่ผ่านมานั้นไม่...