บทที่ 99 ร้ายกาจ

“มนตรี”

“ผมเสียใจ” เขาดึงแขนเธอให้ร่างเธอเข้ามาในอ้อมกอดของเขา “ผมเสียใจจริงๆ”

“ณัชขอโทษนะตรี” ณัชชาพึมพำอย่างรู้สึกเธอผิด เธอเป็นฝ่ายบอกเลิกเขาทั้งที่เขาไม่ได้ทำอะไรผิด “ตรีต่างหากที่ต้องขอโทษ”

เขาพูดตรงตามที่ใจรู้สึกแต่ไม่อาจพูดได้ทั้งหมดว่า แม้เขาจะรู้สึกผิดต่อเธอแต่เขาก็ต้องทำบางสิ่งเพื่อเป็นการ...