บทที่ 33 ผมมีพยานนะ

ด้านเหมราชที่เดินออกมาพอดีเห็นน้ำน่านยื่นหน้าออกมาพูดบอกอันทิกาแบบนั้นก็ยิ้มขำๆอยู่ด้านหลัง ยิ่งเห็นอันทิกานิ่งเขาก็อยากจะรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่จึงเดินเข้าไปใกล้ๆ แล้วเอาหน้ายื่นไปที่ไหล่ของอันทิกาแล้วกระซิบที่หูของเธอเบาๆ

“อยากลองดุ้นเท่าแขนบ้างไหมล่ะคุณ” เหมราชกระซิบที่หูของอันทิกาไปก็ยิ้มอย่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ