บทที่ 11 เซอร์ไพรส์อะไรขนาดนี้
ธัญขยับตัวไปข้างเตียงแล้วเปิดลิ้นชักออก หยิบเช็คใบที่เขาพึ่งจะกรอกจำนานเงินและเซ็นชื่อลงไปในตอนที่หญิงสาวอาบน้ำอยู่ขึ้นมาโชว์ให้เธอดู "หลังจากที่เธอทำงานเสร็จ ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามที่ตกลง เช็คใบนี้จะเป็นของเธอทันที หยิบมันไปได้เลย" พูดจบเขาก็วางมันเอาไว้บนลิ้นชักและใช้เพียงรีโมททับเอาไว้
"ค่ะ" ม่านมุกพยักหน้ารับ มองจำนวนเงินและลายเซ็นบนเช็คนั้นพลางพยายามข่มความรู้สึกเจ็บร้าวในใจเอาไว้ หลังจากนี้ไป การเป็นผู้หญิงอย่างว่า ที่ถูกซื้อหาได้ด้วยเงินคงจะฝังตรึงอยู่ในใจของเธอไปตลอดกาล
"อ้อ.. อย่าเผลอเรียกชื่อคนอื่นล่ะ นอนกับฉันครางได้แค่ชื่ิอฉันเท่านั้นจำเอาไว้ ฉันชื่อ..."
"ธัญ อัครเมธากุล" ม่านมุกเผลอพูดชื่อเขาออกไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แต่มันก็เพียงพอที่จะทำให้เจ้าของชื่ิอได้ยินอย่างชัดเจน
"เซอร์ไพรส์อะไรขนาดนี้ ทั้งชื่อทั้งนามสกุลมาเต็ม" ดวงตาคมหรี่มองหญิงสาวด้วยความคลางแคลงใจ ธัญกำชับคุณชาติเอาไว้ทุกครั้งว่าห้ามบอกเด็กก่อนว่าจะต้องมานอนกับเขา เขาจะเป็นคนบอกด้วยตัวเองถ้าเกิดว่าเช็คของแล้วโอเคเป็นที่พอใจ แต่สาวน้อยคนนี้กลับรู้จักทั้งชื่อและนามสกุลของเขา "เธอรู้จักฉันได้ยังไง"
"เอ่อ..ฉัน!"
ม่านมุกพยายามคิดหาข้อแก้ตัวเพื่อจะได้พาตัวเองออกไปจากสถานการณ์คับขัน เธอจะมาตกม้าตายตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด แล้วสุดท้ายก็นึกขึ้นได้ว่าจะแก้ตัวยังไง "ก็เดือนที่แล้วรูปของคุณกับคู่หมั่นโชว์หราอยู่บนหน้าข่าวสังคมของหนังสือพิมพ์แทบทุกฉบับขนาดนั้น มันเพิ่งผ่านมาไม่นานเองนะคะ ฉันก็เลยจำคุณได้ค่ะ" เธอพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบกลบเกลื่อนความมีพิรุธของตัวเอง
"อ้อ" ธัญนึกไปถึงข่าวการหมั้นหมายของสองตระกูลใหญ่ระหว่างเขาและพลอยลดาที่ตนเองก็เห็นผ่านตามาบ้างเช่นกัน อาจเพราะมันเป็นงานรวมผู้หลักผู้ใหญ่ที่มีคนนับหน้าถืิอตาเอาไว้หลายท่านคนก็เลยให้ความสนใจกันค่อนข้างมาก ทางฝั่งเขาเองก็มีตั้งแต่แขกระดับรัฐมนตรี ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ รวมไปถึงนักธุรกิจคนสำคัญ ส่วนฝั่งพลอยลดานั้นเป็นตระกูลผู้ดีเก่าที่มีชื่อเสียงเรียงนาม แขกที่ไปร่วมงานหลายท่านก็มียศศักดิ์เกินกว่าคนธรรมดาสามัญทั่วไป แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้เชื่อในสิ่งที่เธอพูดนัก
"แล้วเธอล่ะเป็นใคร ชื่ออะไร" เขาเอ่ยถามหญิงสาว
"คุณอย่ารู้จักฉันเลยจะดีกว่าค่ะ" ยังไงเธอก็ไม่ให้เขารู้ว่าเธอเป็นใครเด็ดขาด
"ไม่อยากบอกก็ตามใจ ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มทำงานของเธอได้แล้ว"
ม่านมุกมองเพดาน แล้วตามด้วยหันซ้ายที หันขวาที "ละ... แล้วไม่ปิดไฟเหรอคะ" หญิงสาวถามตะกุกตะกัก
"ไม่ ฉันชอบมองอะไรๆ ให้มันชัดเจนเต็มตา" เขาพูดพลางใช้สายโลมไล้ไปทั่วร่างบาง
